Marzę o tym, by ten synod był przestrzenią, w której nikt nie czuje lęku przed mówieniem prawdy. Kościół, który nie boi się prawdy o sobie, staje się wiarygodny. Nie bójmy się przejrzystości. Tam, gdzie jest zaufanie, prawda leczy. Twoje wątpliwości powinny być u nas bezpieczne. W naszym synodalnym domu „miłosierdzie” to ma być nie pobożne hasło, ale konkretny parasol, który ochroni nas, gdy wybucha burza trudnych pytań. Chcemy wspólnoty, w której szczerość jest cenniejsza niż fasada sztucznego spokoju, bo tylko zranione, ale otwarte serce może zostać naprawdę uleczone. Maryja zaufała Bogu bardziej niż swojemu lękowi, bo wiedziała, że u Niego jest bezpieczna – my też chcemy tworzyć przestrzeń spotkania, gdzie nie musimy się bać mówić prawdy, bo Pan prowadzi naszą diecezję z wielką miłością.