BP ADAM ŚMIGIELSKI SDB
BISKUP SOSNOWIECKI
W LATACH 1933-2008
Urodzony: 24 grudnia 1933, Przemyśl
Święcenia prezbiteratu: 30 czerwca 1957, Archikatedra Lubelska
Sakra biskupia: 30 maja 1992, Bazylika Katedralna w Sosnowcu
Ingres do katedry sosnowieckiej: 30 maja 1992
Zmarł: 7 października 2008, Sosnowiec
ŻYCIORYS BISKUPA Adama Śmigielskiego SDB
Dzieciństwo
Urodził się 24 grudnia 1933 r. w Przemyślu jako ósme dziecko Stanisława, zawodowego oficera, a następnie urzędnika Kurii Przemyskiej, oraz Józefy, absolwentki szkoły gospodarczej, zajmującej się wychowaniem dzieci. Od 1946 r. kształcił się w Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu, gdzie w 1951 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. W tym samym roku rozpoczął nowicjat w Towarzystwie Salezjańskim. Profesję zakonną złożył w 1952 r. w Kopcu, a śluby wieczyste 2 września 1955 r. w Krakowie.
Formacja
W latach 1951–1953 odbył studia filozoficzne w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie, a w latach 1953–1956 studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie. Święcenia prezbiteratu przyjął 30 czerwca 1957 r. w archikatedrze św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Lublinie z rąk bp. Piotra Kałwy.
Studia
W latach 1956–1959 studiował na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (Sekcja Pisma Świętego), uzyskując magisterium z teologii oraz licencjat z Pisma Świętego. Studia specjalistyczne kontynuował w latach 1969–1971 na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie w 1971 r. uzyskał stopień doktora teologii na podstawie rozprawy pt. Rozwój idei Boga w Starym Testamencie. Uzupełniał formację naukową na studiach biblistycznych w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie (1971–1974) oraz w École Biblique et Archéologique Française w Jerozolimie (1974–1975).
Posługa
W latach 1959–1969 wykładał Pismo Święte oraz języki biblijne w seminarium salezjańskim w Krakowie; w latach 1963–1966 pełnił funkcję prefekta studiów, a w latach 1975–1981 rektora tego seminarium. W latach 1971–1974 był wychowawcą w Międzynarodowym Instytucie Salezjańskim w Rzymie. W latach 1969–1971 sprawował posługę kapelana Zgromadzenia Sióstr od Aniołów w Chylicach. W latach 1975–1981 był przełożonym wspólnoty salezjanów w Krakowie, a w latach 1982–1986 w Oświęcimiu. W latach 1986–1992 pełnił urząd przełożonego prowincjalnego inspektorii wrocławskiej św. Jana Bosko. Brał udział w pracach Komisji Episkopatu Polski ds. Seminariów, w latach 1966–1971 jako sekretarz, a w latach 1976–1991 jako jej członek.
Sakra
25 marca 1992 r. został mianowany biskupem diecezjalnym nowo erygowanej diecezji sosnowieckiej. Święcenia biskupie przyjął 30 maja 1992 r. w bazylice katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu, gdzie tego samego dnia odbył ingres do katedry. Głównym konsekratorem był kard. Józef Glemp, prymas Polski, a współkonsekratorami kard. Franciszek Macharski, arcybiskup metropolita krakowski oraz abp Stanisław Nowak, metropolita częstochowski.
Organizacja
Jako pierwszy biskup diecezjalny sosnowiecki przystąpił do organizowania struktur nowej diecezji. W 1992 r. powołał kurię biskupią, sąd biskupi, wyższe seminarium duchowne z siedzibą w Krakowie oraz diecezjalną Caritas. Erygował diecezjalne studium katechetyczne w Sosnowcu oraz studium teologiczne dla świeckich w Olkuszu. W 2000 r. utworzył Centrum Edukacji Młodzieży „Kana”.
Synod
Jako jeden z pierwszych biskupów w Polsce ustanowił w kurii diecezjalnej wydział duszpasterstwa młodzieży, a w każdym dekanacie powołał kapłana odpowiedzialnego za duszpasterstwo młodzieży. W latach 2001–2004 przeprowadził I synod diecezji sosnowieckiej, którego celem było ujednolicenie działalności duszpasterskiej w diecezji powstałej z części trzech wcześniejszych jednostek administracyjnych Kościoła.
Działalność
W 1999 r. gościł w Sosnowcu papieża Jana Pawła II podczas jego podróży apostolskiej do Polski. Ustanowił dziewięć nowych parafii, konsekrował czterdzieści siedem świątyń oraz wyświęcił sto trzydziestu czterech prezbiterów. W relacjach z przedstawicielami władz samorządowych zachowywał postawę apolityczną, organizując regularne spotkania świąteczne dla samorządowców i działaczy społecznych z terenu diecezji. W strukturach Konferencji Episkopatu Polski pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji ds. Misji oraz był członkiem Komisji „Iustitia et Pax”.
Śmierć
Zmarł 7 października 2008 r. w Sosnowcu w wyniku choroby nowotworowej. 11 października 2008 r. został pochowany na placu przy bazylice katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu.
HERB BISKUPA ADAMA ŚMIGIELSKIEGO
Zawołanie
„Da mihi animas” – Daj mi duszę
Opis herbu
Herb wpisany jest w tarczę z motywem krzyża patriarchalnego, którego pionowa belka symbolizuje Chrystusa Zmartwychwstałego oraz centralne miejsce wiary w posłudze pasterskiej. Umieszczona w jednym z pól kotwica stanowi tradycyjny znak nadziei i ufności pokładanej w Bogu, szczególnie w doświadczeniach Kościoła i życia ludzkiego. Stylizowana litera „M” odsyła do Maryi, Matki Kościoła, której biskup zawierzał swoją posługę i którą czcił w duchu salezjańskiej pobożności. Serce przebite płomieniem z gwiazdą nawiązuje do duchowości św. Augustyna, wyrażając miłość do Boga oraz gorliwość apostolską.
Opracowanie: ks. Marcin Słodczyk