W sobotę 10 marca 2026 r. odbył się Wielkopostny Dzień Wspólnoty Ruchu Światło-Życie Diecezji Sosnowieckiej. Spotkanie było czasem modlitwy, świadectw, pracy w grupach oraz wspólnej Eucharystii i pomogło uczestnikom na nowo odkryć dar pokoju serca płynącego od Boga.
Zawiązanie wspólnoty i rozpoczęcie
Wielkopostny Dzień Wspólnoty rozpoczął się od zawiązania wspólnoty, które pozwoliło nam na nowo uświadomić sobie, że spotykamy się jako jedna rodzina wiary. Był to czas modlitwy, radości ze spotkania oraz otwarcia serc na to, co Pan Bóg przygotował dla nas w tym dniu.
Świadectwo z Ziemi Świętej
Następnie wysłuchaliśmy konferencji, w której szczególnym momentem było świadectwo Oli i Gabrysia o ich udziale w rekolekcjach w Ziemi Świętej. Opowiadali oni, jak na miejscu odkryli nowe znaczenie hasła „Pokój mój daję wam”. Po dziewięciu dniach rekolekcji mogli osobiście doświadczać, czym jest wiara konsekwentna – taka, która trwa także w trudnych i niepewnych sytuacjach. W drodze powrotnej, tuż przed wylotem, zostali zaskoczeni ogłoszonym alarmem, który sprawił, że te słowa nabrały bardzo konkretnego wymiaru. Przeżywali wraz z innymi uczestnikami bardzo trudne chwile, jednak w atmosferze pokoju, zaufania i zawierzenia Bogu. Wielkim wsparciem była również modlitwa wielu osób w Polsce, które prosiły o ich szczęśliwy powrót. Rekolekcje zakończyły się w sposób zupełnie inny, niż planowali – swoistą „ucieczką do Egiptu”, niczym Święta Rodzina. Mimo to Boży pokój towarzyszył im aż do końca tej drogi.
W dalszej części konferencji ksiądz Robert Gacek przybliżył różne aspekty pokoju. Zwrócił uwagę między innymi na to, że „pokój trudniej jest sławić niż go mieć”, ponieważ mówienie o nim wymaga wysiłku i głębszego zrozumienia. O pokój serca trzeba się troszczyć, ale jeszcze ważniejsze jest odkrycie, czym on naprawdę jest i skąd pochodzi.
Spotkania w grupach i Namiot Spotkania
Po konferencji przyszedł czas na spotkania w grupach, podczas których uczestnicy dzielili się refleksją nad hasłem dnia: „Pokój mój daję wam”. Była to okazja do rozmowy o doświadczeniach pokoju w codziennym życiu, o trudnościach w jego zachowaniu oraz o tym, jak budować go w relacjach z innymi.
Kolejnym ważnym momentem był Namiot Spotkania – czas osobistej modlitwy i trwania przed Panem. W ciszy każdy mógł powierzyć Bogu swoje sprawy i prosić o pokój serca, który tylko On może dać.
Eucharystia i homilia
Centralnym punktem dnia była Eucharystia. W homilii ksiądz Robert, odnosząc się do Ewangelii o synu marnotrawnym, zwrócił uwagę, że jest to przypowieść o trzech sercach: ojca oraz dwóch synów – bardzo różnych od siebie. Młodszy syn chciał przede wszystkim otrzymać, natomiast starszy pragnął na wszystko zapracować. Starszy syn popełnia jednak błąd porównywania się z bratem i zaczyna uważać, że coś mu się należy. Tymczasem serce ojca nie czyni różnicy między synami. Jest cierpliwe, łagodne i wyczekujące. Z serca ojca nie można wymazać pokoju, ponieważ jest ono nim wypełnione – i to właśnie takie serce jesteśmy zaproszeni naśladować. Dzisiejsza Ewangelia przypomina nam, aby do każdego człowieka podchodzić jak do brata, a nie jak do rywala czy zagrożenia. Uczy także, by nie zagubić się w ciągłym poszukiwaniu Bożej miłości, ale odkryć, że już ją otrzymaliśmy. Takie właśnie jest serce Ojca – pełne miłości i pokoju.
Agapa i podsumowanie
Na zakończenie wszyscy spotkaliśmy się na agapie, która była okazją do dalszych rozmów, dzielenia się radością i budowania wspólnoty. Wielkopostny Dzień Wspólnoty stał się dla nas czasem umocnienia wiary oraz przypomnieniem, że prawdziwy pokój rodzi się z zaufania Bogu i z serca otwartego na drugiego człowieka.
Zdjęcia: S. Kowalczyk i Wspólnota Oazy Młodzieżowej w Olkuszu
