Na zakończenie peregrynacji Ikony Nawiedzenia w Kurii Diecezjalnej, bp Artur Ważny, dokonał aktu zawierzenia Diecezji Matce Bożej Częstochowskiej. Publikujemy pełną treść aktu zawierzenia.
Akt zawierzenia Diecezji Matce Bożej Częstochowskiej w Kurii Diecezjalnej
Matko Najświętsza, Pani Jasnogórska, przychodzimy dziś do Ciebie w miejscu odpowiedzialności i decyzji. Stajemy przed Tobą nie jako doskonali, ale jako Kościół potrzebujący uzdrowienia.
Zawierzamy się Tobie z tym, kim jesteśmy naprawdę – z wiarą i zwątpieniem, z gorliwością i zmęczeniem, z nadzieją, ale i z ciężarami, które niekiedy przytłaczają.
Maryjo, przyszłaś do nas w znaku cudownej Ikony Nawiedzenia, aby przypomnieć, że Jezus nie odwraca wzroku nawet wtedy, gdy nasza wspólnota Kościoła Diecezjalnego doświadcza cierpienia – z powodu grzechu, zgorszeń i utraconego zaufania. Ty uczysz nas, że tylko prawda przeżywana w miłości prowadzi do wolności.
Zawierzamy Ci, Matko, naszą Diecezję – biskupów, prezbiterów, diakonów, osoby konsekrowane i wiernych świeckich. Zawierzamy tych, którzy podejmują decyzje, i tych, którzy ponoszą ich konsekwencje. Ucz nas odwagi nawrócenia, przejrzystości serca i odpowiedzialności, aby władza w Kościele była służbą, a nie ucieczką od prawdy.
Zawierzamy Ci, Matko, naszą kurię diecezjalną – wszystkich, którzy tu pracują: kapłanów, osoby konsekrowane i świeckich współpracowników, doradców, pracowników administracyjnych i technicznych. Znasz ich imiona, rytm ich pracy, zmęczenie codziennością, odpowiedzialność decyzji podejmowanych często w ciszy i pod presją.
Maryjo, obejmij tych, którzy nie są na pierwszej linii duszpasterstwa, a jednak współtworzą Kościół swoją rzetelnością, cierpliwością i uczciwością. Niech ich praca nie stanie się rutyną ani ciężarem bez sensu, lecz służbą przeżywaną w duchu Ewangelii i wzajemnego szacunku. Ucz nas kultury współpracy, dialogu i zaufania – aby nasza kuria była miejscem słuchania, a nie tylko procedur.
Zawierzamy Ci szczególnie kapłanów naszej diecezji – tych pełnych zapału i tych znużonych, tych, którzy czują się spełnieni, i tych, którzy przeżywają kryzysy, samotność i zwątpienie. Zawierzamy Ci także kapłanów poranionych, zagubionych oraz tych, których grzech stał się zgorszeniem – nie po to, by usprawiedliwiać zło, lecz aby prosząc o prawdę i odpowiedzialność, otworzyć drogę do nawrócenia i uzdrowienia.
Maryjo, ucz kapłanów serca pasterskiego, które nie ucieka od ludzi ani od trudnych tematów. Chroń ich przed klerykalizmem, zamknięciem i lękiem, a obdarz odwagą bycia blisko, słuchania i służby. Niech ich życie będzie przejrzyste, zakorzenione w modlitwie i wierne Ewangelii aż do końca.
Maryjo, która trwałaś z Apostołami w Wieczerniku, uproś nam nową Pięćdziesiątnicę. Niech Duch Święty oczyści, odnowi i rozpali nasz Kościół, abyśmy nie bali się zmian, jeśli prowadzą do większej wierności Ewangelii.
W tej drodze peregrynacji chcemy iść w nadziei z Tobą – jako Kościół pokorny, uczący się, zdolny przyznać się do błędu i gotowy zacząć od nowa.
Maryjo, Matko Nadziei i Gwiazdo Nowej Ewangelizacji, prowadź nas do Chrystusa. Ucz nas Kościoła, który nie broni siebie, lecz niesie światło tym, którzy są w ciemności.
Amen.
