W Niedzielę Palmową Męki Pańskiej, rozpoczynającą Wielki Tydzień, bp Artur Ważny przewodniczył Mszy Świętej, wprowadzając wiernych w tajemnicę męki Chrystusa i znaczenie nadchodzących dni. Liturgia tego dnia, pełna symboliki i wyraźnych kontrastów ukazywała głębię wydarzeń, które Kościół będzie przeżywał w kolejnych dniach Wielkiego Tygodnia. O asystę liturgiczną zadbali mężczyźni ze wspólnoty Droga Odważnych.
W centrum homilii biskupa znalazły się słowa Jezusa wypowiedziane na krzyżu: „Eli, Eli, lema sabachthani?” – „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?”. To dramatyczne wołanie zostało ukazane nie tylko jako wyraz cierpienia, ale przede wszystkim jako pytanie, które domaga się odpowiedzi w życiu każdego człowieka. Biskup zwrócił uwagę, że zawiera ono w sobie dwa istotne wymiary: pytanie „dlaczego?” oraz „po co?”. Pierwsze prowadzi do konfrontacji z rzeczywistością grzechu, który staje się przyczyną krzyża, drugie natomiast otwiera perspektywę sensu i celu cierpienia, ukazując, że krzyż nie jest końcem, lecz drogą prowadzącą do przemiany i nowego życia.
Rozważając czytania liturgiczne, bp Ważny wskazał, że odpowiedzi na te pytania można odnaleźć w postawie słuchania. Przywołał słowa: „Każdego rana pobudza me ucho”, podkreślając, że prawdziwa miłość zaczyna się właśnie od słuchania. Nie jest to jedynie bierne odbieranie dźwięków, ale głębokie otwarcie serca na Boga i drugiego człowieka. W tym kontekście przytoczył historię mężczyzny, który pragnął odbudować relację z żoną i na nowo odnaleźć sens życia rodzinnego. Odpowiedź, którą otrzymał, nie była skomplikowana – miał zacząć słuchać. Podczas liturgii usłyszał słowa psalmu: „Daru i ofiary nie chciałeś, ale otworzyłeś mi uszy” i zrozumiał, że właśnie w tym kryje się droga do miłości. Uszy zostały dane człowiekowi po to, by kochał – Boga, drugiego człowieka, najbliższych.
Biskup podkreślił, że sam Jezus jest najdoskonalszym przykładem takiej postawy. Syn Boży słuchał Ojca w sposób całkowity i radykalny, aż do końca, aż do oddania życia na krzyżu. Jego posłuszeństwo nie było łatwe, ale stało się źródłem zbawienia. W tym świetle słuchanie przestaje być czymś prostym czy wygodnym, a staje się drogą wymagającą, często bolesną, prowadzącą jednak do prawdziwej miłości.
Na zakończenie bp Artur Ważny zaprosił wiernych, aby Wielki Tydzień stał się dla nich szczególnym czasem słuchania – takiego, które sięga głębiej niż powierzchowne słowa i dotyka serca. Wskazał, że czasem trzeba słuchać aż do bólu, aż do „śmierci” własnego egoizmu i pychy, aby mogło narodzić się nowe życie. To właśnie w tej postawie otwartości i gotowości na przemianę człowiek może odnaleźć odpowiedź na pytania o sens krzyża i odkryć, że droga przez cierpienie prowadzi do nadziei i odnowienia.
